|
|
| Pirtûk |
|
|
|
|
 |
|
|
| Kovar |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Pirtûk û kovar.. |
|
|
|
|
|
|
|
Kurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir! -2  Van bûyerên dawîyê ku li Baþûrê Kurdistanê rûdan; bi xwe re gelek pirsgirêkên girîng careke dî raxistin pêþberî me Kurdan ku divê li ser wan werin minaqeþekirin û çareserî bo wan werin dîtin ku ew ji mêj ve hebûn.
Wek tê zanîn gelek pirsgirêkên esasî hene ku heya nûha nehatine çareserkirin. Li vir ez dixwazim bi biryareke parlamentoyê ku di civîna xwe ya awerte ya ku di 23.02.2011an da hatibû girtin, dest pêbikim. Biryara 3 yê ya parlamentoyê weha ye: ``Divê ewên ku ji ber beþdarbûna di xwepêþandanan da hatine girtin hemû bihên azadkirin û ewên ku tawan kirine, gerek radestî desthilatdarîya dadwerî û polîsan bibin.``
Li vir xuya dibe ku dadgeh û polês ne dezgahên serbixwe ne û bi serê xwe biryarê nadin. Ev biryara parlamentoyê rasterast mudaxeleyê du dezgahên cuda dike ango ferman li ser wan derdixe. Mixabin ev biryar bi awayeke dî nikare were þirovekirin. Li welatên ku xwedî dezgahên serbixwe ne; ne parlamento, ne hukûmat û ne jî partîyên sîyasî nikarin biryarek ango agahdarîyek weha bidin. Agahdarîyeke çapemenî be jî dema bi vî awahî ji raya gel re belav bû; ev her du dezgah (dadwerî û polês) dikevin bin sîya wê û ew dê nikaribin bi serê xwe biryarê bidin û biryareke adil an þaþ jî dê wê werin minaqeþekirin.
Ev pirs bi xwe re careke dî pêwistîya çêkirina destûrê radixîne pêþberî me. Parlamento bixwe divê li ser babeteke weha baþ bifikire ku jê re çareserîyek bibîne. Wek em pê dizanin reþenivîseke destûrê hatibû amadekirin lê ji ber çi sedem e ku heta nûha ew di meclisê da nehatîye minaqeþekirin û nebûye destûreke fermî. Ma êdî ne wext e ku belgenivîseke weha ku jibo civatê pêwist e, were amadekirin?
Li ser pirsa dadwerîyê ez dixwazim bi çend gotinan behsa babeteke dî jî bikim ku jibo pêþeroja neteweyê me girîng e. Qasî ku min þopandîye di van demên dawîyê da li ser navê zanayên olî hin meleyên me li Hewlêr, Silêmanîyê û hin derên dî ketine nav hewildanan ku di derheqê hin kesan de fetwayan derxin û derxistine. Wek xuya dibe di hin biryarên dadgehan da jî van meleyên me xwedî selahîyet bûne. Li hemberî van hewildanên emelî, mirov jixwe dipirse: Gelo li Baþûrê Kurdistanê hukmê þerîetê heye? Çawa dibe ku hin meleyên me dikarin mudaxeleyê dadgehan bikin, pirtûkan qedexe bikin û di derbarê kesên wek nivîskar, þaîr, rojnamevanan da biryarên cezayê bidin? Ev pirsgirêk jibo pêþerojê divê bi awayeke cidî û piralî li ser were rawestandin ku ez dê di nivîseke dî da piçek wê vekim.
Pirsgirkeke girîng jî ew e ku hê jî yekkirina hêzên pêþmerge ku bibe artêþa Baþûrê Kurdistanê bi tevayî çareser nebûye. Di vî warî da hin gaf hatine avêtin, lê ew ne bes in. Vekirî ye ku pêdivîya di bin fermandarekî da yekkirina hêzên pêþmerge girîng e û divê di vî derbarî da gafên pêwist werin avêtin. Li gorî welatên demokratîk ku xwedanê dezgahên netewî ne; li wan deran artêþ girêdayê wezîrê parastinê ye; di hin rewþên awarte da wek þerê navdewletî ango parastina welatî da serokê dewletê rasterast serfermanderîya giþtî dike. Axir têkuzkirina wê çawa dibe bila bibe, divê ev yekkirina artêþê li ser xeteke netewî were hunandin û leþkerîya mecbûrî jî li gorî wê pêwistîyê were formîlekirin da ku tesîr an kontrolkirina hêzên sîyasî li ser artêþê nemîne. Di çarçeweyeke weha netewî da hunandin û sitatûya tîmên xas (wek Leþkerên Zêrevan) jî were formîlekirin ku ew jî bibe hêzeke netewî.
Heger kontrolkirina hêzên sîyasî li ser artêþê rabe û sînorên karê artêþê were zelalkirin; wek di bûyera Silêmanîyê da hat dîtin hewcedarîya þandina Tîmên Zêrewan bo Silêmanîyê wê nemaya. Wekî dî, li Silêmanîyê bixwe hêzên pêþmerge hene û di bûyerên weha da ne hewce ye ku pêþmerge ango artêþ mudaxeleyê kareke weha bike. Li vir jî xûya dibe ku sînorên berpirsîyarî û desthilatdarîya pêþmerge û polês jî ji hev du nehatine cudakirin. Vekirîye ku di nav bajarek de bicîhanîna asayîþa runiþtevanan, karê polês e, ne yê peþmerge ye. Lewre divê Tîmên Zêrevan ji derve neçûbûna Silêmanîyê. Berewajê wê þandina pêþmerge bo Kerkûkê hewildaneke baþ û li cîyê xwe da bûn; ji ber ku statûya Kerkûkê hê hel nebûye û li hemberî îhtîmala êrîþên Erebên Beesî û yên nejadperest ku zirarê bigihînin gel, wek tedbîr çûyîna pêþmerge pêwist bû.
Yekkirina hêzên polîs li ser xeteke netewî jî pirsgirêkeke girîng e. Ev jî wek artêþê pêwist e bibe dezgaheke netewî û serbixwe û bi wezîrê hundûrî re were girêdan. Divê sînorên berpirsîyarîya teþkîlata polêsên normal û polêsên dijî terorê jî ji hev du were cudakirin da ku têkelî karên hev û du nekin.
Ev her du pirsên teþkîlatên parastina xaka Kurdistanê li hemberî derve û li hundûr jî runiþtandina asayîþê û berdewamîya aramîyê gelek girîng in û lewre leztirîn divê li ser van her du xalan werin rawestandin. Runiþtandina van her du dezgahên netewî di her welatî da pirsên girîng in; lê lê Baþûrê Welatê me ev hê jî girîngtir e. Ji ber ku xaka welatê me li ser zemîneke gelek tehsok (þemtok) e û timî dikarin hin bûyerên provakasyonan û terorê xwe nîþanî me bidin. Belam welatê me di nav çar dewletên herêmê da hatîye parvekirin û hê jî li sê dewletên mêtîngehkar gelê me bindest e û xwedîyê tu mafeke demokratîk û neteweyî nine ye û nîzamên van dewletan di polîtîka xwe ya hovane da înat û îsrarê dikin da ku pirsgirêka Kurd û Kurdistanê bi awayeke demokratîk çareser nebe, çi ji dest tên texsîr nakin. Ji ber vê polîtîka wan a gemarî ye ku van dewletan naxwazin li Baþûrê Welatê me jî aramî çêbe û sîstema ku nûha heye bigîhîje îstîkrarek; gelek dek u dolaban digerînin da ku ev sîstem xirab bibe. Van welatan ditirsin ku sîstemeke weha demokratîk heger bicîh bibe; wê ew tesîra xwe ewil li welatên cînar û bi taybetî jî li ser pirsa Kurd û Kurdistanê yên perçeyên din bike. Ev jî xewa dagirkerên Kurdistanê direvîne.
Di pirsa asayîþê da ez dixwazim sê numûne bidim ku di van her sê numûneyan da jî kêmasî ango þaþîyên cidî hatine kirin. Numûneya ewil li Hewlêra paytext xwe nîþanî me da. Di 29.01.2011 an da protestoyeke xwepêþandanê li hemberî balyozxaneya Îranê hat çêkirin. Wek em pê dizanin heya nûha li Îranê gelek Kurd û mixalifên rejimê hatine bidardakirin û van kirinên Îranê yên hov her diçe berdewam dike. Protestoyeke li dijî Îranê û balyozxaneya wan a Hewlêrê jî gelek normal hewildanek e ku hewildanên weha li gelek welatên Ewrûpayê jî hatine çêkirin. Di bûyerên weha da hestên psîkolojîya xwepêþandanan divê li ber çav were girtin û li gorî wê tedbîrên ewlekarîyê were sitandin. Di wê bûyerê da jî wek hat dîtinê; xwepêþandanan suretên Xumeynî û Xameneyî çirandin û þewitandin ku di gelek welatan da hewildanên weha bê tundûtûjî çêdibin û ew normal in, lê wan qîma xwe pê neanîn û bi keviran êrîþ birin ser avahîyê. Di wê hewildana protestoyê da xisar gihaye xênîyê konsulatê, cam hatine þikenandin, tabelaya wan hatîye rakirin û hwd. Li vir pirseke girîng derdikeve holê. Gelo parasitna balyozxaneyek (ew dikare ya Emrîka, Fransa, Tirkîye, Rusya an yeke dî be, ferq nake) ne karê teþkîlata polês e? Polêsê Hewlêrê çima tedbîr nestiandin da ku êrîþên xisarî çênebin? Encameke weha dikare navbeyna du welatan xirab bike, bibe sedemên krîza dîplomasîyê û heta carna provakasyonê welê çêdibin ku ew dikarin bibin sedemên þerên nav dewletî ku numûneyên weha jî têra xwe li cîhanê hene.
Numûneya duwemîn jî di protestoya Silêmanîyê da xwe nîþan da ku di 17.02.2011 an da hatibû çêkirin. Di wêneyên televizyonan da jî hat dîtinê ku polês hemû li rexê otêlê rawestîyane û li xwepêþanderan temaþe dikin. Dema hin xwepêþander êrîþê avahîya PDK kirin ku qasî çend sed mîtro nêzîkî otêlê ye; midaxelekirina polês nehat dîtin. Ma ewlehîya otêl, baregahên resmî û partîyan û heta yên xwepêþanderan bixwe, ne karê poles e? Gelek vekirîye ku Teþkîlata Polêsê Silêmanîyê, vatinî û berpirsîyarîya xwe neanîn þûnê û lewre kuþtin û birîndar çêbûn. Ji wê jî girîngtir, dikaribû hin bûyerên xirab ên komkujîyê jî çêbibûya. Li gorî nûçeyan çend roj piþtî xwepêþandanên Silêmanîyê, kesek bi bombeyan ve li Silêmanîyê hatîye girtin û di bûyerek da jî 5 kesên ``El Kaîda`yê di avahîyek da hatine kuþtin. Min van du numûneyan jibo ewlekarîya bajêr pêwist dît. Em piçek bifikirin. Heger ev her du nûçe rast bin û polêsê Silêmanîyê jî berpirsîyarîya xwe neyne þûnê û di wê roja xwepêþandanê da bihatana nav girseya gel û xwe biteqandana; bê guman wê bi sedan birîndar û mirin çêbibûya û qoçaneke giran wê ji gelê me re bihataya birîn.
Numûneya sêwemîn jî li Germîyan û li Kelar hat dîtin. Parlamentoya Kurdistanê di 23.02.2011 an da dicive, hin biryaran dide; lê du roj piþtî wê civînê, yanê di 25.02.2011 an da jî xwepêþandan li Kelar û Germîyan çêdibin. Di van xwepêþandanan da jî yekî 11 salî û yekî 65 salî tên kuþtin û bi dehan kes birîndar dibin. Lewre di warê ewlekarîya dezgah û xwepêþandanan ev her du numûne gelek balkêþ in ku xwe li herêmên Germîyan û Kelar nîþanî raya giþtî dan. Ev her du numûne tên wê wateyê ku biryar an fermana parlamentoyê pere nake, dîsa her kes li gorî dilê xwe tevdigere. Bi rastî piþtî civîn û biryarên parlamentoyê qewimandina van bûyerên Germîyan û Kelar; mirov heyîrmayî dihêle, xemgîn dike. Hewqas berdanberdan û tevlîhevî çawa çêdibin? Mirov dikare van bûyeran wek anarþîzm û sikandal jî binav bike. Ji ber ku di civîna parlamentoyê da teqîna ji baregeha partîyek bo xwepêþandanên Silêmanîyê tê mehkumkirin. Dîsa li gorî nûçeyan ji ber wê teqînê berpirsê partîyê yê wê herêmê ji kar tê dûrxistin. Van numûneyan nîþanî me didin ku di derbarê vatinî û berpirsîyarîya hêzên polês da jî guftûgoh hatine kirin. Bi ya min ev pirs gelek girîng û xesas e. Li heremek polês berpirsîyarî û karê xwe nayne þûnê ku girêdayê hêzeke sîyasî ya li ser hukûm e. Dîsa hêzeke sîyasî ku li ser hukûm e, ji avahîya xwe gule bera ser xwepêþandanan dide. Gelo parlamento, hukûmet û hêzên xwedî desthilatdarîyê çawa dikarin raya giþtî îkna bikin û sedemên van tevlîhevîyan rohnî bikin?
Ez nizanim, lê van numûneyan ji min re gelek ecêb tên û bîr û bawerî ango xweþbînîya min kêm û qels dike. Bê guman gelek sedemên din jî hene ku bi salan e didomin û ji wan re çareserîyek nayê dîtin, roj bi roj mirov reþbîn dikin. Numûne, hukûmetek çêdibe, dest bi karê xwe dike; lê hêzeke þirêkê hukûmetê dema zîyareta welatek dike, digel xwe çend wezîran jî dibe. Gelo ev çawa minasib tê dîtin? Bi salan e behsa gendelîyê tê kirin ku min bi xwe ji devên gelek kesan bihîstîye. Lê çareyek jê re nehatîye dîtin. Ev gendelî wê heta kengê berdewam bike? Bi rastî bersiva pirseke weha gelek zehmet xuya dike. Ji ber ku vegotina ``Dizê malê ji malê be, fêdeya tu kilîtî (mufte) tune ye!`` tîne bîra mirov. Ez dema nûçeyên weha ji qenalên televîzyonan dibîhîsim ango di malperên internetê da dixwînim; ez gelek pê dêþim, dikevim nav fikr û ramanan, diqeherim û xemgîn dibim. Lewre ev demeke dirêj bû ku min qet nedixwest di derbarê Baþûrê Welatê xwe da tiþtan binivîsim. Lê ev jî bi ya min ne rast e ku mirov nenivsîne an bêdeng bimîne. Wek rojnamevanek û ronakbîrek, qet nebe di derbarê hin pirsgirêkan da ez þirove û pêþneyarên xwe pêþkêþ bikim ku fêdeya wê hebe.
Di nav hereketa Arafat da Hamasek derket; lê divê neyê jibîrkirin ku li Kurdistanê dikare deh Hamas çêbin û þertên zemîne wê jî têra xwe heye. Ji xwe gelek nuxte hene ku mirov dixe nav þik û fikaran jibo pêþerojê.
Ez dê hewl bidim ku di çend nivîsan da li ser hin babetan rawestim û hin pirsan jibo ronahîkirinê pêþkêþ bikim. Wek numûne; Xwepêþandan çima bo Kerkûkê nayên kirin? Heyeta Yekgirtûyî Îslamî Kurdistan çima di merasima cenazeyê Mihsîn Yazicioglu da beþdarî kir ku li Ankara hatibû çêkirin? Serokê El-Ensarê Kirekar ku deh sal e li Norveçê di zindanê da ye, di navbeyna 15 mehî da 30 milyon kronê Norveçî bo Tirkîyeyê ji kê ra þand? Hizbullaha Baskê Ergenekona Tirkan û têkilîyên wan ên bi îslamîyên Kurd re çine? Goran çima li Kerkûkê hevkarîya hilbijartinê digel Lîsteya Kurdistanî çênekir? Li Parlamentoya Bexdayê Goranê çima pêþneyar kir da ku butçeya pêþmerge neyê dayîn, navê pêþmerge wer guhertin? Maneya slogana ``Bajarê Silêmanîyê ya me ye, xerîb herin der!`` çiye. Hedefa kirinên di meþa Stockholmê da çiye, tê çi wateyê? Meleyên ku fetwayan derdixin çima ewil misilman in û paþê Kurd in? Heger meleyên me ewil Kur bin û paþê misilman bin, wê çawa tevbigerin? Îmralî û Qendîl çima jibo xwepêþandanan kêfxweþ in? Di dibistanên F. Gulen ên li Hewlêr û navçeyên dî da hebûna sûretên Ataturk, nîþana çiye? Hêzên leþkerên Tirk ên li Bamernê û derên dî, wê heta kengê li wir bin û karê wan çi ye û gelek bi van pirsan ve girêdayî nuxte hene ku hewcedarîya þirovekirinê pê heye.
Swed- 21.03.2011
Siddîq Bozarslan
Jêrenot: Îro Newroz e, bila cejna gelê me ya nîþana têkoþînê, hevkarîyê û serxwebûnê li gelê me pîroz be. Bila çirûskên agirê Newrozê bibe sembola rizgarî û azadîya Kurdistanê!..
Print 2506 car hatiye xwandin
Nivîsên din yê Siddîq Bozarslan
Canbazîya Tirkan û Trajedîya Kurdan 4.. Ocalan:`Em ji Ankarê derketin rê û dîsa dizivirin wir!`Canbazîya Tirkan û Trajedîya Kurdan 3.. Rêxistinên Kurdan kartonî bûne!Welatê Sosretê yê Aziz Nesin: Tirkîye Rejima Surîyeyê Rêwî ye! Eqûbet li serê Îranê û Turkîyeyê be!Canbazîya Tirkan û Trajedîya Kurdan!- 2Canbazîya Tirkan û Trajedîya Kurdan!21ê Sibatê Roja Zimanê Dayîkê ya Navneteweyî ye! Sala 2012`an û Hedefên Dewleta Tirk Sala 2011 û Qetlîamên Dewleta TirkKurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir! 7Pêþnîyarên Fransayê û hewildanên Fehmîyê Bîlal Kurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir! 6 Erdogan û Ocalan Derew (vir) Dikin! Kurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir! 586 emîn Salvegera Þehîdbûna Þêx Seîd!Guhertinên Destûrê û Cerdewanîya (Natorvanîya) Kemalîzmê-7-Guhertinên Destûrê û Cerdewanîya (Natorvanîya) Kemalîzmê-6Guhertinên Destûrê û Cerdewanîya (Natorvanîya) Kemalîzmê-5Kurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir! 4Kurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir!-3Kurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir! -2 Kurdistan ne Tunûs e û ne jî Misir! Guhertinên Destûrê û Cerdewanîya (Natorvanîya) Kemalîzmê-4Guhertinên Destûrê û Cerdewanîya (Natorvanîya) Kemalîzmê-3Guhertinên Destûrê û Cerdewanîya (Natorvanîya) Kemalîzmê-22011 Bila Bibe Sala Zimanê Kurdî Ji Gefên (tehdîdên) Ocalan û PKK-HPG Bihna Xwînê tên! Guhertinên Destûrê û Cerdewanîya (Natorvanîya) Kemalîzmê!95 Salîya Salvegera Komkujîya Fileyan (Ermenan) û KurdanProjeya Tirkbûnê Dibe Tirkîyebûn: 4Projeya Tirkbûnê - Dibe Tirkîyebûn: 3 Projeya Tirkbûnê - Dibe Tirkîyebûn: 2 Projeya Tirkbûnê - Dibe Tirkîyebûn Projeya Tirkbûnê - Dibe Tirkîyebûn Ergenekon, Baskê Dewleta Ergenekonê ye-11Ergenekon, Baskê Dewleta Ergenekonê ye-10Ergenekon, Baskê Dewleta Ergenekonê ye-9Encamên Hilbijartinê û Wêneya Kurdistanê Ergenekon, baskê dewleta ergenekonê ye-8-Pirsa Mafên Mirovî, Azadî, Demokrasî û Wekhevîyê-2Pirsa Mafên Mirovî, Azadî, Demokrasî û Wekhevîyê Îsmaîl Beþikçî namûsa rewþenbîrîyê yeA. Ocalan Xîyanetê Diparêze Partîya Banî (Çatý), Projeya Ergenekonê yeTRT 6 ya kurdî û zimanê me! Ergenekon, baskê Dewleta Ergenekonê ye-6 Pîrozbahî bo Erdogan û GonulDestûra Pirzewacîyê û Sosreta Kurdan Feylezofîya Cegerxwîn di Heval Pol Robson deA.Ocalan û D. Kalkan Dewleta Kemalîzmê (Ergenekonê) DiparêzinErgenekon, baskê Dewleta Ergenekonê ye-4Ergenekon, baskê Dewleta Ergenekonê ye-3Ergenekon, baskê dewleta Ergenekonê ye-2Ergenekon, baskê Dewleta Ergenekonê ye-119 yê Gulanê 1992: Salvegera Hilbijartinên Kurdistanê (2)Demokrasîya Milîtarîzmê: Tirkîye19 yê Gulanê 1992: Salvegera Hilbijartinên Kurdistanê (1)Pîlanên dewleta Tirk, welatperwerî û xîyanet-5Pîlanên dewleta tirk, welatperwerî û xîyanet-4...Pîlanên dewleta tirk, welatperwerî û xîyanet-3Pîlanên dewleta tirk, welatperwerî û xîyanet-2Pîlanên dewleta tirk, welatperwerî û xîyanet-IJinên kurd çima xwe dikujin?Zimanê Kurdî Di Þaredarîya Sûra Amedê de Hat CezakirinHilbijartina Tirkîyeyê û du rê jibo KurdanAlternatîfeke çawa?Dewleta tirk hov e û her xirabî jê tê!Newroz pîroz be, ne Nevruz! |
|
|
|
|
| Kovar |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Cîhana Weþanan |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Têketina bê qedexe |
|
|
|
|
|
|
|
